leithycat etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
leithycat etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

4 Mayıs 2012 Cuma

Değişim

Selam ben Leithycat, fikrinizi sormadan bu değişimi yaptığım için ilk önce üzüntümü dile getirmek isterim. Ancak blogun temasında az biraz oynama yaparak belki biraz da olsa dikkatleri buraya çekebiliriz diye düşündüm. Bu yüzden de ufak da olsa bir header oluşturdum ve arka plana şirin renkler ekledim. Yan kolona da bir kaç görsel serpiştirdim.

Memnun olan, olmayan, beğenen, beğenmeyen ufak da olsa fikirlerini, düşüncelerini, önerilerini yorum olarak bana iletirse daha farklı şekillerde de değişim yapıp daha da güzelleştirebilirim. Şimdilik benden bu kadar.

Hepiniz sağlıklı, mutlu, huzurlu kalın.

Ve bu yazıyı okuduktan hemen sonra sayfayı kapatmak yerine yorumlarınızı dile getirin ki kendimizi yenileye bilelim.

Sevgiler ^^

25 Eylül 2011 Pazar

Her Şeye Rağmen…


Aradan geçen onca zamandan sonra her  şeye rağmen  demiyorsam eğer bil ki bu benim kendime olan saygımdandır.

Ne artık sen eski sensin ne de ben eski ben… Onca sıkıntıdan sonra, bana onca yaptıklarından sonra her şeye rağmen nefes alıyorsam, canıma kıymadıysam tek sebep yine kendime olan saygımdır…

Sanma ki artık seni seviyorum. Sanma ki artık sana değer veriyorum. Anılarım, değerli anılarım hala hafızamda… Ama senle geçirdiğim her an sanki geçmişimde karanlık bir leke… 

Kendimi değersiz hissetmiyorum. Beni ben yapan sen değilsin. Beni ben yapan bana ait düşünceler ve karakterimdir ama seninle geçirdiğim her an için kendime kızıyorum… Kendime o kadar kızgınım ki artık aynalara bile nefretle bakıyorum.

İçimdeki çığlıkları bazen bastıramıyorum… Yetmiyor dünyanın en güzel müziği bile ruhumu dinlendirmeye…
Neden hala yanındayım, neden hala seninleyim, amacım ne, ne istiyorum… Ne yapıyorum allahım ben… Yardım et bana, ol göster… Çıkış yolunu bulamıyorum!!!

Sevgi bu değil, aşk bu değil, nefret bile bu değil! Bu nasıl bir şey? Zamana yenik düştük biz, zamana yenik düştü sevgimiz…

Ne dertli başım varmış deyip kadere küsebilirdim… Küsmedim. Çekecek çilem varmış deyip boynumu karşında eğebilirdim, eğmedim!!!  Bir ses var içimde, gece gündüz susmak bilmeyen. O bana yoldaş oluyor. Ne zaman derin bir sessizliğe gömüleceğim?

İşte o zaman her şeye rağmen artık çok geç olmuş olacak…

Bu güzel mim'i canım arkadaşım Lunaparkta Yaşamak'a gönderiyorum :)

25 Ağustos 2011 Perşembe

Aaa Dedikodu Var Koşun!!!

Öyle boktan bir rehavet var ki üzerimde klavyenin üzerinde sürünüyor parmaklarım. Ama bu durum böyle gitmemeli...

Bir mim var bloggerlar arasında dolaşıp duruyor. Bana da paslamış sağolsun Anında Yorum. Yazmamak ayıp olurdu.

Başlayalım bakalım yazmaya.

En güncel blogger: CineShoot 

En meraklı blogger: Lunaparkta Yaşamak

En çok gezen blogger: Yollar Gide Gide Bitmez

En çok bilgilendiren blogger1mk

En çok eleştirerek düşündüren blogger: Aslısın

En çok kendini anlatan blogger: Lazanya'nın Günlüğü

En akıcı yazan blogger: Bir Damla Su 

En yaratıcı blogger: Little Birdie Secrets

En çok güldüren blogger: Mavi Balon

En aşık blogger: Sanırım öyle bir bloggerı takip etmiyorum. Allahtan takip etmiyorum. Sinirlerim zıplardı.

29 Temmuz 2011 Cuma

Yangın Mangın Çıkmasın!

Yangından ilk neyini kurtarırdın sorusuna yangın varken maruz kalsaydım eğer sen benle kafamı buluyorsun kardeşim diye soruyu soran insana bodoslama dalardım...

Amma velakin ortada yangın mangın olmadığından, üzerimdeki rahatlığı da buna ekleyerekten cevap veriyorum ki tabi ki de laptopum olurdu yangından ilk kurtaracağım eşyam.

Sonrasında sanırım harici hard diskim, daha sonrasında iki-üç taneyi geçmeyen çocukluk fotoğraflarım... Daha sonrasında full hd televizyonum... Hmm hmmm daha sonrasında daha sonrasın...

Aman ya yangın falan çıkmasın ben de rahat edeyim evimdeki eşyalarda :)

Mim işte burda :)